به گزارش مشرق، روس و آمریکا حاضرند نیمی از مدال‌های خود در هر دوره از مسابقات جهانی را بدهند اما طلای سنگین‌وزن آزاد را به خانه ببرند. رقابتی که از دهه ۸۰ میلادی با ظهور بروس بومگارتنر آغاز و گه‌گاه تک‌چهره‌هایی این طلا را به بلغارستان، آلمان، ایران یا ترکیه می‌بردند. اما اقتداری که شوروی سابق طی دهه‌ها داشت، از دهه ۹۰ میلادی و با فروپاشی از بین رفت و کشورهای تازه‌به‌استقلال‌رسیده نیز مدعی این مدال باارزش شدند.
عکسی نماد غرور ملی
این قصه را همین‌جا داشته باشید تا به سراغ کتاب تاریخ کشتی خودمان برویم. تاریخی که با یک عکس از دومین تجربه طلای المپیک آغاز شد؛ جایی که غلامرضا تختی در ۱۹۵۶ ملبورن، فردای طلای امامعلی حبیبی روی سکوی قهرمانی ۸۷ کیلو -که البته وزن یکی مانده به آخر بود- بالاتر از دو قهرمان آمریکا (پیتر بلر) و شوروی (بوریس کولایف) ایستاد.
برای دهه‌ها این عکس و پرچم ایران بالاتر از دو ابرقدرت، تبدیل به انگیزه‌ای برای غرور کشتی‌گیران و کشتی‌دوستان ما شده بود تا این‌که علیرضا سلیمانی در مسابقات جهانی ۱۹۸۹ مارتینی در سنگین‌وزن آن را تکرار کرد؛ با آن کامبک استثنایی در فینال مقابل بومگارتنر که پرافتخارترین کشتی‌گیر تاریخ آمریکا تا همین امروز با ۱۳ مدال جهان و المپیک است. پهلوان‌باشی شکست ۴-۰ را مساوی و در وقت اضافه به برد ۵-۴ تبدیل کرد تا عکس او پشت بومگارتنر خسته، تاریخ‌ساز شود. روی سکوی سوم نیز اصلان خادراتسف از شوروی ایستاد.
از تاریخ تا امروز و طلای چهارم
کشتی ایران تا قبل از طلای پهلوان‌باشی، دو برنز ابوالفضل انوری و دو نقره رضا سوخته‌سرایی را در سنگین‌وزن داشت. پس از آن تا اتفاقات المپیک ۲۰۱۲ و پس‌گرفتن مدال‌های قهرمانان و رسیدن طلا به کمیل قاسمی، برای طلا صبر کردیم و البته از رسول خادم و عباس جدیدی تا علیرضا رضایی مدال‌های باارزشی برایمان گرفتند. تا این‌که یک جوان ۱۸ساله ظهور کرد. امیرحسین زارع که از المپیک ۲۰۲۰ توکیو استارت و با مدال برنز فریاد زد یک استثنا در راه است.
حالا امیرحسین با طلای ۲۰۲۶ صاحب چندین رکورد شده است. اولین و مهم‌ترین آن، کسب چهارمین مدال طلای جهانی است که او را در سنگین‌وزن، بی‌رقیب و در تاریخ کشتی ایران به جمع ۵ نفر اول آزاد می‌رساند. زارع در ۱۹ سالگی و جهانی ۲۰۲۱ اسلو طلا گرفت و پس از آن در ۲۰۲۳ بلگراد و ۲۰۲۵ زاگرب، این طلا را تکرار و با شکست در سال‌های زوج خاطره یک اسطوره جهان کشتی را زنده کرد!
طلسم سال‌های زوج و خاطره اسطوره بلغار
والنتین یوردانوف بلغار با کسب ۷ مدال طلای جهان و یک طلای المپیک، بعد از الکساندر مدوید (۱۰ طلا) بوایسار سایتیف (۹ طلا) و در کنار سرگئی بلوگلازوف، آرسن فادزائف و عبدالرشید سعدالله‌اف (۸ طلا) تنها کشتی‌گیر غیرروس در رتبه سوم تاریخ است. یوردانوف، افسانه‌ای در ۵۲ کیلو بود که هرگز تغییر وزن نداد.
او بدشانس بود که بلوک شرق، المپیک ۸۴ لس‌آنجلس را تحریم کردند و نتوانست از طلای خود دفاع کند. سپس در ۸۸ سئول و ۹۲ بارسلون یک نقره و یک برنز المپیک گرفت تا این‌که در آتلانتا ۱۹۹۶ این طلسم را شکست و با پر کردن این جای خالی در کارنامه خود، با طلای المپیک از دنیای کشتی خداحافظی کرد. طلسم سال‌های زوج، در جهانی ۸۶، ۹۰ و ۹۴ هم رنگ مدال او را از طلا به نقره و برنز تغییر می‌داد!
برای زارع نیز این تصور ایجاد شده بود که او در سال‌های زوج طلسم شده و بعد از برنز المپیک ۲۰۲۰، این مدال را در ۲۰۲۲ تکرار و المپیک ۲۰۲۴ در کمال ناباوری همگان در سه دقیقه اول برابر گنو با ضربه و به لطف چلنج، امکان ادامه رقابت در سه دقیقه دوم را یافت و با آن‌که ۹ امتیاز را جبران کرد، دستش از طلا کوتاه ماند و ۱۰-۹ باخت تا به نقره بسنده کند. زارع امسال آمد و طلسم سال‌های زوج را شکست!
طلای جهان بدون دادن امتیاز
زارع به سبک فادزائف بدون دادن حتی یک امتیاز به رقبا و با امتیاز عالی و اختلاف ۱۰ پوئن در همه کشتی‌ها آن عکس تاریخی را در سنگین‌وزن تکرار کرد. او در فینال قهرمان روس را ۱۱-۰ کرد و در نیمه نهایی، هندریکسون آمریکایی را با همین امتیاز عالی مغلوب کرده بود که دیدیم در دیدار رده‌بندی آمد و مدال برنز گرفت تا روی سکو جایی داشته باشد. زارع به هیچ‌کس اجازه ایستادگی تا دقیقه ششم را نداد.
فیلم/ فینال یک طرفه امیرحسین زارع مقابل روسیه
نفر دوم تاریخ، رکورد یزدانی را می‌زند؟
حالا امیرحسین زارع بعد از حسن یزدانی با ۱۱ مدال جهان و المپیک در ۱۱ حضور، بالاتر از افسانه‌ای چون عبدالله موحد و محمد نخودی -که ششمین مدال متوالی خود را قطعی کرده- در رتبه دوم تاریخ است. او که از هفت حضور خود در جهان و المپیک، هرگز دست خالی برنگشته و با توجه به این اقتدار و سن و سالی که دارد و شرایط سنگین‌وزن، لااقل تا دو المپیک دیگر می‌تواند سلطه خود را ادامه دهد.
زارع متولد دی ۷۹ است و هنوز شمع ۲۶ سالگی را فوت نکرده و در سنگین‌وزن کشتی‌گیر به راحتی تا ۳۵ سالگی می‌تواند کیفیت و سطح خود را حفظ کند. همین امروز کایل دیک در آستانه ۳۶ سالگی طلای ۸۶ را برد. اما این، تنها رکورد در دسترس او نیست.
حالا زارع به لحاظ مرغوبیت مدال در آزاد و فرنگی، پشت سر حمید سوریان با ۷ طلای المپیک و جهان، عبدالله موحد با ۶ طلای المپیک و جهان و در کنار امامعلی حبیبی، ابراهیم جوادی و حسن یزدانی، در پله سوم مشترک تاریخ نشسته که ۴ طلای جهان و المپیک دارند. و مثل همشهری خود -محمدهادی ساروی در فرنگی که او هم ۷ مدال متوالی از ۷ حضور دارد- شانس بهبود رکورد خود را داراست، همه رکوردها!
۱۰:۳۴ - ۱۴۰۵/۰۸/۱۰
